Collectie: Het verhaal van Aalto

Toen Alvar Aalto in 1936 zijn glasontwerpen presenteerde voor de Karhula-Iittala wedstrijd, onderscheidden deze zich van alle eerdere designs. In een tijd waarin symmetrie en klassieke vormen nog steeds veel van de Europese glaskunst bepaalden, waren Aalto's ontwerpen vloeiend, onregelmatig en open. De vormen leken zich te verzetten tegen classificatie: noch puur decoratief, noch strikt functioneel.

De nu iconische vaasvorm kwam voort uit een periode van experimenteren. In plaats van een kant-en-klaar object te schetsen, werkte Aalto met de contouren van landschappen, kustlijnen en organische groei. Deze contouren waren niet symbolisch maar intuïtief en weerspiegelden zijn overtuiging dat design de logica van de natuur moest volgen in plaats van opgelegde regels. Toen de vaas voor het eerst werd getoond op de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1937, stelde hij de heersende ideeën over glas, en hoe het werd gebruikt, op de proef.

De vaas die later bekend werd als de Savoy vaas was nooit bedoeld als een enkel, vast ontwerp. Eerdere versies varieerden in grootte, proportie en kleur, gevormd door het blaasproces en de originele tekeningen. Elk exemplaar had subtiele verschillen, het resultaat van de mondgeblazen productie, die Aalto eerder omarmde dan corrigeerde.

De naam Savoy kwam later, geïnspireerd door het interieur van Restaurant Savoy in Helsinki, dat in 1937 werd ontworpen door Alvar en Aino Aalto. Toch was de identiteit van de vaas zich al aan het vormen: een modern object geworteld in ambacht, wars van ornamenten en onmiskenbaar expressief. Na verloop van tijd werd de vaas niet alleen een symbool van Aalto's ontwerpfilosofie, maar ook van het Finse modernisme zelf, en verscheen in exposities, huizen en collecties over de hele wereld.

Negentig jaar later wordt de Aalto vaas nog steeds gemaakt volgens dezelfde principes die zijn oorsprong bepaalden. Elke Aalto vaas wordt met de mond in mallen geblazen in de Iittala glasfabriek in Finland, waar vakkundige glasblazers met gesmolten glas werken volgens technieken die al generaties lang worden doorgegeven. De mal geeft de vaas zijn herkenbare vorm, terwijl het mondblazen resulteert in de precisie, balans en helderheid van elk stuk.

Deze combinatie van vakmanschap en controle is essentieel voor de Aalto vaas. De vorm blijft consistent en toch levend, gevormd door warmte, timing en menselijke expertise in plaats van automatisering. Deze zorgvuldige balans tussen ontwerp en vakmanschap zorgt ervoor dat de Aalto vaas de tand des tijds heeft doorstaan, subtiel is geëvolueerd en toch trouw is gebleven aan het oorspronkelijke idee.